De Logchempies  

Vandaag was de dag waar ik al letterlijk jaren tegenop keek: mijn kindjes full time naar de kleuterschool. Als je me 3 jaar geleden aan het huilen wilde maken, moest je het vooral hebben over het onderwerp school... het idee alleen al dat ik de hele dag van mijn jongens zou worden gescheiden!! Maar nu is het toch echt zo ver. Gelukkig bereid je jezelf in de loop van het jaar hierop voor. Het begon natuurlijk met de middagjes naar de peuterspeelzaal, daar hadden zowel de jongens als ikzelf baat bij. Je went even om weer zonder kindjes te zijn, en zij wennen om niet continue aan mama's rok te hangen.

Het ging vandaag onwijs goed!! Om 05.45 stond de eerste al naast ons bed, klaar voor school. Het "droppen" van de jongens op school ging ontzettend makkelijk, zonder huilen. Ze gingen gelijk op hun stoeltje in de kring zitten en keken lekker om zich heen. Ze zitten in een ontzettend lieve klas, hebben een lieve juf en kunnen lekker zichzelf zijn. Ze zijn wel de jongste in hun klas en dat merk je toch vooral bij Duncan. De juf vertelde dat Nigel lekker meedraaid, gaat heerlijk tekenen en speelt met de andere kindjes. Duncan is wat onrustiger (what's new???) en heeft een overvloed aan energie. Zelf de juf was er even stil van. Als ze zegt dat alle kindjes op hun stoeltje moeten gaan zitten, gaat Dunk er juist op staan! Hij gaat helemaal los als hij mag buitenspelen. Tja, het zijn toch twee andere kindjes he?

Oja, ze hebben allebei niet in hun broek geplast! Hopelijk blijven ze dit volhouden.